دفاع از مستضعفان و جهاد در راه خدا، ضامن سعادت ابدی است

حجت‌الاسلام سید جواد ثمن آبادی، از مبلّغان شهرستان آمل، در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به دو سرنوشت محتمل برای رزمندگان مؤمن، یعنی شهادت یا پیروزی، اظهار داشت: در منطق قرآن کریم، اگر در بیان سرنوشت مجاهدان، ابتدا «کشته شدن در راه خدا» ذکر شده و سپس «غلبه بر دشمن»، به دلیل برتری و پایداری ثواب شهادت است.

برتری ثواب شهادت بر پیروزی در میدان نبرد

کارشناس دینی ابراز داشت: رزمنده‌ای که به مقام شهادت نائل می‌شود، به حقیقتی دست یافته که هرگز زائل نمی‌شود؛ زیرا پس از شهادت، دیگر حیات دنیوی وجود ندارد که او دچار لغزش یا گناه شود و پاداش عظیم خود را از دست بدهد.

حجت الاسلام ثمن آبادی افزود: بر خلاف شهادت، اجر عظیم رزمنده‌ای که به پیروزی می‌رسد، همواره در معرض خطر «حبط» و نابودی قرار دارد. وی با بیان اینکه غرور ناشی از پیروزی می‌تواند انسان را به بیراهه بکشاند، یادآور گردید: گاهی هوس‌های برخاسته از قدرت و فقدان دلواپسی پس از فتح، فرد را به ارتکاب گناهانی وامی‌دارد که ثواب اعمال صالحه گذشته او را خنثی می‌سازد. به همین جهت، پاداش رزمنده غالب تا پایان عمر او در وضعیتی «مراعی» و معلق باقی می‌ماند، اما شهید پاداش خود را به صورت قطعی و همیشگی دریافت کرده است.

استفهام توبیخی قرآن؛ چرا برای نجات مظلومان نمی‌جنگید؟

مبلّغ شهرستان آمل با قرائت آیه شریفه «وَ ما لَکُمْ لا تُقاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفِینَ»، تصریح کرد: خداوند متعال در این آیه شریفه با لحنی تحریکی و در قالب استفهام، مؤمنان را به چالش می‌کشد که چرا در راه خدا و برای نجات مستضعفان پیکار نمی‌کنند. این تعبیر قرآنی به شنونده یادآوری می‌کند که قتال آن‌ها، صبغه‌ای الهی دارد و هدفی جز رسیدن به رضوان الهی و قرب پروردگار در آن متصور نیست.

حجت‌الاسلام ثمن آبادی با تأکید بر گره خوردن جنگیدن در راه خدای متعال، با جنگیدن برای نجات مظلومان، تأکید کرد: این آیه شریفه، تهییجی برای همه اصناف مؤمنان است؛ چه کسانی که ایمانی خالص دارند و چه کسانی که ایمانشان ضعیف است.

وی افزود: برای صاحبان ایمان خالص، یاد خدا و اجابت دعوت داعی او کفایت می‌کند تا به پا خیزند، اما برای کسانی که ایمانشان ناخالص است، قرآن از اهرم «غیرت» و «حمیت» استفاده می‌کند تا آن‌ها را برای نجات زنان و کودکان ناتوانی که زیر سلطه غداران روزگار گرفتار شده‌اند، به حرکت درآورد.

اعتبار غیرت و تعصب انسانی در ظرف ایمان

کارشناس دینی با تبیین نگاه اسلام به پیوندهای انسانی، ابراز داشت: اسلام اگرچه هر سبب و نسبی را در برابر ایمان اصیل، ناچیز می‌شمارد، اما همین پیوندها را در ظرف ایمان معتبر می‌داند. وی تصریح کرد: بر هر فرد مسلمان واجب است که به خاطر برادران دینی و خوی شاوندان مسلمان خود فداکاری و غیرت به خرج دهد. این اقدام نه تنها در تقابل با مسیر الهی نیست، بلکه خود مصداق بارز «سبیل‌الله» است.

حجت‌الاسلام ثمن آبادی با اشاره به پیوند عاطفی و دینی میان مسلمانان یادآور گردید: نجات خویشاوندان و برادران دینی از چنگال استضعاف، اگر با انگیزه الهی انجام شود، همان مسیری است که خداوند برای مؤمنان ترسیم کرده است. وی افزود: غیرت دینی اقتضا می‌کند که یک مسلمان نتواند در برابر شکنجه و آزار هم‌کیشان خود ساکت بماند؛ چرا که این سکوت با حقیقت ایمان در تضاد است.

استغاثه مستضعفان و عمق ستم ظالمان

مبلّغ شهرستان آمل در تبیین وضعیت «مستضعفین» در صدر اسلام اظهار داشت: این گروه کسانی بودند که ربوبیت الهی را قبول داشتند و مدام با خدای خود راز و نیاز می‌کردند که «پروردگارا! ما را از این شهری که اهلش ستمکارند نجات بده». وی با اشاره به ظرافت‌های لفظی قرآن خاطرنشان کرد: قرآن کریم ستمِ اهل مکّه را به صورت «مطلق» بیان کرده است تا نشان دهد که آن‌ها نه تنها به خود، بلکه به ضعیفان، زنان و کودکان نیز انواع ظلم‌ها و شکنجه‌ها را روا می‌داشتند.

وی تصریح کرد: استغاثه و فریاد مظلومی که در زیر فشار ستمکاران است، تکلیفی سنگین بر دوش دیگر مؤمنان می‌گذارد. حقیقت راه خدا از میان یاری رساندن به این مظلومان می‌گذرد و هر کسی که مدعی ایمان است، باید در عمل ثابت کند که برای اقامه حق و نجات بی‌پناهان آماده جانفشانی است. این مسیر، همان راهی است که سعادت دنیا و آخرت را تضمین کرده و انسان را به عالی‌ترین مراتب قرب الهی می‌رساند.